Köy benim için öldü

Unutmadım „nerede kalmıştık“
Polis…
Yok bu polis başka…
Dünyanın 2. büyük binası…
İklim…
Hiç birini unutmadım.

„benim haplarım neden sulanmıyor?“ diye soruyor.

İki ilacım vardır, yarımşardan bir bütün. Kırmak zorundayım. HAMUR kıvamında, günlerden beri toplayamıyorum kendimi.

Almanya’daki halimi MUMLA arar oldum. Dayım…
Gönül…
Hatır borcum var ona, çocukluğum…
Hava güneşli…
Bir boğaz yaptırayım büyüklerime…
Yemeğe falan götüreyim…
Gönül alayım, hiç iyi görmedim…
Bugün varlar…

Allah gecinden versin, ne çeksinler…
Ne çektirsinler.

Korona…
Of, off. OFFFFFFF

*

Yarın ile birlikte…
…!!!

İron Dome… Offf çok ÖNEMLİ hani 1 milyar

F35…
İsrail…
İzin verirse, Akdeniz…
Demedim mi yedirmezler?

Gençler…
Ben sizlere Bismark’ı…
O zamanlar…
Hamas’ı…
Elektrik süpürgesini…
İHA, SİHA…
BOK pusuru boşuna anlatmadım…
Yardım edebilirim…
DEDİM…
Kim haklıysa!!!

„nerede kalmıştık?“ orospu!

Bugün Ekim 1…
Yazmam aslında…
20…
Yirmi ikisi, yazmam.

Çok sevindim dün gece…
Sorma ne haldeyim, tövbe tövbe şeytan çarptı desem!?

Kapalıydı…
Yok…
Başkasında. Allah inandırsın…
Hazine bulmuş kadar sevindim…
Sonra, bir


„Nerede kalmıştık“ gibi…
Kısmetse yarına.

*

Açtım şişeyi…
Bakacağım dibine.

Dün…
10 gibiydi, ancak gidebildim mezarlığa…
Üç kulufu bir elham, salamıyorum fırtınada kalmış yaprak gibi. Duramadım…
Bugünü hiç sorma…
Diyorum ya açtım bir büyük…
Haftaya…
Offffffff!

Ya Allah…
Ya bir veya birden fazla kul…
Veya…
Hüsnü kuruntu!?

Hmmm…
Üçüncüsü NEDEN o zaman???

Aman Önder bak keyfine…
Bak şişenin dibine, yarasın oğlum…
Şerefe