İnsan kendi kendinin doktoru olmalı, beyaz önlüklüler bana yârdim edemedi AMA BEN

Allah rahmet eylesin, ev doktorumuzdu…
Dr. Preißler, anlatmışımdır…
Yaşıyorsam…
Onun sayesinde, minnet mi yoksa (…)
BILMIYORUM.

Kalbime…
Nitro, evet dil altı…
Nitroglycerin, ağrılarıma Diclofenac…
Aklıma geldi…
Cuma kremini aldım, iki gündür sabah, akşam…
İyi gibiyim, en azından (çok nadir) feryat figan ağrılar ile…
Can havliyle bağırmaz oldum!

Doktorsun değil mi doktor…
İnsan bir dene demez mi, haşhaş, Afyon hak getire!

BOK yiyenler, bilişim. YOK bu sefer ALMAN

Bilişim…
“Güvenlik uzmanıymış”
Mex. das Marktmagazin, severim. Aslında güzel bir program…
Neymiş efendim, bilgisayar ile yapacağına HER ŞEYI cep ile yap, örneğin…
Online Banking(!)

Home is where my WIFI connects automatically

Kardeşin mutfağında asılı durur bu cümle…
Cep daha güvenliymiş; Android falan…
Ağ üzerinden, cep, bilgisayar…
Ne var ne yoksa…
AMAN diyorum AMAN…
Hele banka işlemleri, BOK yemişsin sen!

Zaten hep öyle olur, biri çıkar VEEE

Önceleri…
KI inanıyorum yürekten, önce gerçekten ulvi bir amaç uğruna başlattı eylemini…
Greta…
Ya sonra?

Sarı yelekliler vesaire…
GEZI(!)

Önder dedi; kısmetse bugün iki erkek bir çeyrek…
Yol alırız…
Sonuçta bir erkek bir çeyrek kaldı baş başa!

Kime güveniyorsun bu dünyada…
Kendi doğurduğuna, besleyip büyüttüğüne mi?
BELKI!

İnanmıyor bana…
İnanma paşam, inanma…
Baba oğul Oma’da.

Hem iş yapıyoruz, öğretiyorum ona hem sohbet ediyoruz…
Gün gelecek ev, bark…
Tadilat falan, dedim oğlum öğren…
Karı tuz dedi mi k.çın buz kesilecek, çocuklar falan…
Para yetişmeyecek. Dedi “babaaa…
İyi ki bana abitur (lise diploması) yaptırdın, okuttun. Ben yapmayacağım, yaptıracağım!”

Dedim oğlum, b.k gibi para kazanman lazım anca…
Dedi “Kazanacağım”
İnşallah.

“Ben…
Komplo kuramlarına INANMIYORUM”

Kuram başka…
Bir kurgu…
Hayatın gerçekleri, bir artı bir artı başka…
😊
Siyaset okudu ya haspam…
Boynuz kulakları geçti ya…
Ya tecrübe…
Yaşanmışlıklar, gördüklerin…
Onlar ne olacak?

Okuyan mı bilir, gezen mi?
Diye sorar atalar!

“Çok korktum biliyor musun?”
Niye…
“Verecektin beni Özcan amcanın yanına, Hauptschule’yi bitirdim, okumak istemedim ya. Günlerce korku içinde yaşadım beni gerçekten onun yanına vereceksin diye”

Özcan…
Okuldan arkadaşım, araba tamircisi…
İlk defa, ilk defa bunu itiraf bulunuyor bana…
Bilmiyordum, hatırlamıyorum bile…
AMA O…
Çok iyi biliyor dediğimi, söylediğimi yapacağımı.

Çin’i konuştuk…
Dünyayı, hem çalışıyor hem konuşuyoruz…
Öğretmek istediğim o kadar çok şey var ki…
İnsan tabiatı…
Ben doğruyum sen yanlışsın olmasa…
Keşke olmasa…
Hayvanlar koklaşa koklaşa, insanlar konuşa konuşa…
Insanlar…
Tecrübe denileni…
Küçümsemese!