Almanca yazacaktım…
Bir çağrı…
Ama kime, neye…
Sanki insanların umurunda!?
Vaz geçtim yine anadilimde yazmaya karar verdim.
Kadın gibi…
Ayrılık, gayrılık daimî konularımdan. Yazarım bazen İbrani din kardeşliğini…
YAZARIM…
Hak dinlerinde bile…
Kendi içinde bölünmüşlüğü. Mezhep denilen illeti.
Noel değil mi?!
Hz. İsa’nın doğum günü…
Bak, gör ne hale geldi insanlık, 100 milyar…
Tam olarak 104 milyar Euro para harcadı Noel’de bu sene Almanlar…
Birbirlerine verecekleri hediyelerin, yeme – içmenin bedeli…
Noel bayramının gayesi bu değildi, bizlerde bayramlar…
Kaçıyor insanlar…
Tatil günü bilip gezdirmeye çalışıyorlar bir taraflarını…
Bayram…
Gelenekler, örf ve adetler…
Çocuklar, bebeler!???
Konuya girmeden bir röportajı dile getirmek isterim…
Alman bir çekirdek aile, anne, baba bir çocuk…
Anne kalabalık bir ailede büyümüş, bilirim hanımdan, bu insanlar çok farklı oluyor…
Bazen güzel bazen yersiz…
Çocuk 7-8 yaşlarında, annenin ısrarı üzerine, babayı ikna…
Çocuklarına Noel Bayramının özünü öğretmeye karar vermişler, iki, üç seneden beri adet haile getirmişler.
Hediye almıyorlar birbirlerine…
Onun yerine bu parayı bağışlıyorlar muhtaca…
Çocuklarına öğretmişler, bir markete ilan asmışlar, anlaşmışlar market sahibi ile…
Fakir ailelerin çocukları buraya hediye isteklerini asıyor, ilan edebiliyorlar…
Bunlarda ailece, 24.12.xxxx tarihine kadar çocukların arzularını yerine getirmeye çalışıyorlar…
Ailece…
Hediyeleri paketleyip çocuklara Noel gecesi yetiştirmeye çalışıyorlar.
Bilmem…
Sana ne demek istediğimi anladın mi?
Bırakalım vicdanı…
Dini inancı, cüzdanı bir tarafa dönelim konuya…
Demin yayınlandı, çok etkiledi bir sahne beni…
BADEMLEREDIR çağrı…
Yok, bu O çağrı değil, Almanca yazmak istediklerim, bu başka…
Konu Suriye…
Suriye’de Hristiyan olmak…
Ben…
Herhangi bir yerde insan olmak demeyi yeğlerim.
Zor, gerçekten zor. Anlatıyorlar IŞID köpeklerini…
İnsanlara ettikleri zulmü…
Anladığım kadarıyla bunlarda Museviler gibi dağılmışlar dünyanın dört bir tarafına…
Uzun…
Uzunnn yıllar, ibadet dili Hz. İsa’nın konuştuğu “çoktan” yok olmuş bir dil…
Seyrederken sahneyi…
Aklıma BIZ geldi, ülkemizde tartışmalı bir konu, yazmışımdır çocukluğumdan beri alıştığım…
Kolay kolay kabule edemeyeceğim bir şey ki ben kabul etmiyorsam DINCI EDER MI?
Türkçe Kur’an melesi…
BAKIN KESINLIKLE TARAFTARIM…
İnsanlar seslenirken Yaradan’a, dua ederken Arapça…
BILECEK, ANLAYACAK DEDIGINI!
Suriyeli Hristiyanlar, dedim ya dağılmışlar savaştan çokkk öncesi dünyanın dört bir tarafına…
Hâkim değiller anadillerine, unutmuşlar…
Bulmuş insan çözümü, çok hoşuma gitti…
OKUNSUN…
Ezan yine Arapça AMAAA…
Camiinin içinde…
Projektör ile edilen duanın Türkçe tercümesi yansıtılsın duvara!
Suriyeli Hristiyanlar…
Dört, beş dilde yansıtıyorlar dualarını duvara…
Oradan yüreklere, beyinlere!
Biliyorum, farkındayım…
Namaz kılarken nasıl okuyacaksın?
“Asla ve kata”
Değiştirilmeyecek olan, değiştirilmemesi gereken anayasa gibi…
Zamanla…
Ekrana “değen” bir bakış, bir kelime, Türkçe karşılığı…
İnsanlarımızın bilinçlenmesine faydalı olacaktır, teknolojik gelişmeleri…
İnsanlık namına, insanlarımız için yerinde ve doğru kullanalım…
Bu…
Sadece bir örnektir, daha iyi bir fikri olan çıksın öne…
Gerçekleştirsin düşüncelerini.