Önder Gürbüz

İmamın bilmem nesi…
…!

ANLA…
Dört gün bilgisayarsız…
BEN!?

İMKANSIZ…
Yok halim.

Okumadıysanız bugün…
MUTLAKA…
İzmirlim, Necati Doğruyu okuyunuz.

Adım sanım…
Yerim yurdum belli…
Ensenizdeyim!

Duydunuz mu pezevenği…
Çok ucuzmuş hayat…
6 milyon mutfak giderleri…
6 milyon senede…
AK Sarayın(!)

Ben sizin gibi kancık değilim ulan…
Ümraniye…
Hatırlıyor musunuz, anlatmıştım…
Varoşları…
Abdullah Gülü…
Recep Tayyip Kahpedoğan VE Ümraniye’de…
İki „gökdelen“
Ortaklığı, doymadı…
Doymayacak gözü.

Şile de…
Hangisi bilmiyorum…
Oğulları mı YOKSA damatları mı…
Galiba damatlardan biri…
Denize SIFIR…
Sahil…
Boydan boya kumsal…
Bu memleketin KIYI kanunu yok muydu???

Önder…
Tek kişilik haber alma ve istihbarat „örgütü“
Ölüm gibi…
Ensenizdeyim!

Çocukluğumun en güzel en yoğun anıları onunla ilgilidir.
Üç erkek, yaramaz…
Ben sinsi, sessiz…
Kaldık iki. Av kazası deniyor ya…
Tövbe…
Neyse ACI, çok acı anılar.

2600 Tayyip Lirası emekli.

Bu sabah bir telefon açtık kiii…
Offf…
Annem diyor „çektin ona, bir gün yapayalnız bulacağız ölüsünü“

Gece…
Gitmiş hastaneye. Ya ben buradayım, altımda araba.

„kimseden yardım istemez, senin gibi. Herkesin yanındadır, hiç birimiz yanında olamıyoruz“

Evvelsi çok kötü gördüm onu, serum vermişler. Beri benzi yerine gelmiş. Çok sevindim.

2600 Lira…

Yermisin içer misin?
Ortalama…
1000 Lira elektrik, su, doğal gaz vesaire de.

Kalıyor TÜM diğer giderler için haftada 400…
Tayyip Lirası…
Aloooo 400 Lira…
Tüm masraflara, benim bir saate, bir günde harcadığım para.

Ve bugün…
Tayyipistan Millet Meclisinde…
Haber alıyoruz ki…
„milletvekillerinin“
Stresini almak için yeni halı serilmiş…
Özel…
Özel bir halı…
1000…
2000…
2600 Tayyip Lirası ile ay başını getirmeye çalışan insanlar var bu memlekette…
Onların stresini almak için…
Dünyada…
Daha halı icaat edilmedi.

VAR…
Anlatacak daha neler neler…
Hele yarından itibaren, bir Allah bilir neler yaşayacağım…
Önder…
Biraz kendine gelebilirse!???

Unutmadım „nerede kalmıştık“
Polis…
Yok bu polis başka…
Dünyanın 2. büyük binası…
İklim…
Hiç birini unutmadım.

„benim haplarım neden sulanmıyor?“ diye soruyor.

İki ilacım vardır, yarımşardan bir bütün. Kırmak zorundayım. HAMUR kıvamında, günlerden beri toplayamıyorum kendimi.

Almanya’daki halimi MUMLA arar oldum. Dayım…
Gönül…
Hatır borcum var ona, çocukluğum…
Hava güneşli…
Bir boğaz yaptırayım büyüklerime…
Yemeğe falan götüreyim…
Gönül alayım, hiç iyi görmedim…
Bugün varlar…
…
Allah gecinden versin, ne çeksinler…
Ne çektirsinler.

Korona…
Of, off. OFFFFFFF

*

Yarın ile birlikte…
…!!!

Tevekkeli değil…
şeytan çarpmışa döndüm. Offf…
Dayanılacak gibi değil. Köyün eczacısı doktora gitmen lazım diyor.

Ne doktoru…
Ne hastanesi!

Yok…
Şüphesiz doktorlarımız İYİ ama gidemem. Gitmem. Var nedenlerim. Kimseye yaklaşmıyorum, nasıl özledim, sarılmak, kucaklaşmak İSTİYORUM…
Uçak, havaalanı…
Vıcık vıcık, ya sebep olursam?

🙁

Pakistan…
Güçlü orduymuş coğrafyada…
Siktir lan, hepsini anlatmadım mı?

İstihbarat;!

İsrail zamanında ne yapmıştı…
Mısır…
Radarlarını iptal etti

F35…
İsrail…
İzin verirse, Akdeniz…
Demedim mi yedirmezler?

Gençler…
Ben sizlere Bismark’ı…
O zamanlar…
Hamas’ı…
Elektrik süpürgesini…
İHA, SİHA…
BOK pusuru boşuna anlatmadım…
Yardım edebilirim…
DEDİM…
Kim haklıysa!!!