Halı

Çocukluğumun en güzel en yoğun anıları onunla ilgilidir.
Üç erkek, yaramaz…
Ben sinsi, sessiz…
Kaldık iki. Av kazası deniyor ya…
Tövbe…
Neyse ACI, çok acı anılar.

2600 Tayyip Lirası emekli.

Bu sabah bir telefon açtık kiii…
Offf…
Annem diyor „çektin ona, bir gün yapayalnız bulacağız ölüsünü“

Gece…
Gitmiş hastaneye. Ya ben buradayım, altımda araba.

„kimseden yardım istemez, senin gibi. Herkesin yanındadır, hiç birimiz yanında olamıyoruz“

Evvelsi çok kötü gördüm onu, serum vermişler. Beri benzi yerine gelmiş. Çok sevindim.

2600 Lira…

Yermisin içer misin?
Ortalama…
1000 Lira elektrik, su, doğal gaz vesaire de.

Kalıyor TÜM diğer giderler için haftada 400…
Tayyip Lirası…
Aloooo 400 Lira…
Tüm masraflara, benim bir saate, bir günde harcadığım para.

Ve bugün…
Tayyipistan Millet Meclisinde…
Haber alıyoruz ki…
„milletvekillerinin“
Stresini almak için yeni halı serilmiş…
Özel…
Özel bir halı…
1000…
2000…
2600 Tayyip Lirası ile ay başını getirmeye çalışan insanlar var bu memlekette…
Onların stresini almak için…
Dünyada…
Daha halı icaat edilmedi.

VAR…
Anlatacak daha neler neler…
Hele yarından itibaren, bir Allah bilir neler yaşayacağım…
Önder…
Biraz kendine gelebilirse!???

Köy benim için öldü

Unutmadım „nerede kalmıştık“
Polis…
Yok bu polis başka…
Dünyanın 2. büyük binası…
İklim…
Hiç birini unutmadım.

„benim haplarım neden sulanmıyor?“ diye soruyor.

İki ilacım vardır, yarımşardan bir bütün. Kırmak zorundayım. HAMUR kıvamında, günlerden beri toplayamıyorum kendimi.

Almanya’daki halimi MUMLA arar oldum. Dayım…
Gönül…
Hatır borcum var ona, çocukluğum…
Hava güneşli…
Bir boğaz yaptırayım büyüklerime…
Yemeğe falan götüreyim…
Gönül alayım, hiç iyi görmedim…
Bugün varlar…

Allah gecinden versin, ne çeksinler…
Ne çektirsinler.

Korona…
Of, off. OFFFFFFF

*

Yarın ile birlikte…
…!!!

İron Dome… Offf çok ÖNEMLİ hani 1 milyar

F35…
İsrail…
İzin verirse, Akdeniz…
Demedim mi yedirmezler?

Gençler…
Ben sizlere Bismark’ı…
O zamanlar…
Hamas’ı…
Elektrik süpürgesini…
İHA, SİHA…
BOK pusuru boşuna anlatmadım…
Yardım edebilirim…
DEDİM…
Kim haklıysa!!!

„nerede kalmıştık?“ orospu!

Bugün Ekim 1…
Yazmam aslında…
20…
Yirmi ikisi, yazmam.

Çok sevindim dün gece…
Sorma ne haldeyim, tövbe tövbe şeytan çarptı desem!?

Kapalıydı…
Yok…
Başkasında. Allah inandırsın…
Hazine bulmuş kadar sevindim…
Sonra, bir


„Nerede kalmıştık“ gibi…
Kısmetse yarına.

*

Açtım şişeyi…
Bakacağım dibine.

Dün…
10 gibiydi, ancak gidebildim mezarlığa…
Üç kulufu bir elham, salamıyorum fırtınada kalmış yaprak gibi. Duramadım…
Bugünü hiç sorma…
Diyorum ya açtım bir büyük…
Haftaya…
Offffffff!

Ya Allah…
Ya bir veya birden fazla kul…
Veya…
Hüsnü kuruntu!?

Hmmm…
Üçüncüsü NEDEN o zaman???

Aman Önder bak keyfine…
Bak şişenin dibine, yarasın oğlum…
Şerefe